BIla baca blog seorg rakan ttg mak dan ayah diorg,sy tiba2 rasa rindu sgt2 ngan mak dan ayah saya...kenangan ngan mereka tak mungkin sy dapat lupa....rindunya sy pada ayah yg selalu bawa saya berjalan2 ngan kereta datsunnya...rindunya ngan sambal tumis mak....

Ayah pergi waktu sy baru mlangkah ke tingkatan 4 .....sy ingat lg waktu sy dpt result srp...ayah gembira sgt wpun ketika itu ayah terbaring di katil...sy cium pp ayah yg cengkung kerana sakit yg dah terlalu lama(sjk sy ting.2)...ayah kata sy yg paling pandai antara 3 org anak perempuannya (x tau btl ke x)...teringat sy waktu nak ambil srp...sy yg teman ayah di hospital selepas waktu sek.sy ambil alih tugas mak yg mjaga ayah sepanjang mlm (2 org kakak sy dh bkerja)...dgn pakaian sek sy menemani ayah waktu itu...di sebelah ayah la sy membuat kerja sek dan mengulangkaji pelajaran..kalo ayah nak apa2 waktu itu, sy yg akan buat...sy ingat lagi...waktu sy kecil (sblm sek) sy dan adik lelaki sy mmg jd kesayangan ayah...kemana2 dia pergi pasti bawa kami berdua....ayah juga tak lokek keluarkan duit beli mainan utk kami.....Kalo balik kg ayah, mmg ayah disenangi oleh semua...kalo sy dan adik ke kedai membeli apa2..ramai yg tanya anak siapa? bila kami kata anak muhammad...semua org mengangguk dan becok bertanya bila sampai ke kg..mmg ramai yg kenal ayah...kalo blh masa balik kg semua org nak mjemput ayah ke rumah...tapi biasanya ada 2,3 rumah yg akn kami pergi masa blk kg selain gi umah adik beradik ayah...tapi  sejak ayah meninggal mmg kami jarang blk kg...x tahu knp...

Mak pula pergi ketika sy sudah bkerja...baru je kerja...masa tu adik sy yg bongsu msh di ting 2 dn adik dibwh sy msh bljr di UiTM terengganu...slps ayah meninggal, sy yg rapat ngan mak...slain kakak di atas sy... lps kakak kawen...sy la yg jadi kwn mak di rumah...masa tu mak mmg dah sakit...sy ingat lg, waktu tu sy jd guru sandaran..sblm gi sek...sy yg bersihkan luka2 mak(mak sy ada kencing manis), blk sek sy yg masak, bshkn luka mak dan buat mcm2 laa...mmg penat...tp nak buat mcm mana, hanya sy sorg je yg mak harapkan....slps tu mak masuk hospital n koma seketika...mmg sy sedih sgt.kalo mak peri, sy x de sapa lg selain adik bradik saya...janji sy ngan mak nk msk universiti x tercapai lg...sy waktu tu sy bdoa biar laa mak jgn pergi dulu...biar laa mak tgk sy msk U dulu(mmg mak nak tgk sgt sy bljr di U)..

(ini adalah antara catatan terakhir dr arwah Nilam yg masih tersimpan didlm blog ini sbg draft yg x sempat di posting oleh beliau sehingga saat terakhir hayat beliau...sebagai kenangan Naa postkan draft ini buat tatapan sahabat yg masih sudi mengunjungi blog kenangan ini...smoga Allah swt mencucuri rahmat dan hidayah ke atas rohnya..amin!)